شمارهٔ ۱۴ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به این مفهوم اشاره دارد که برای دستیابی به حالتی حقیقی و معنادار، باید از خود رهایی یابیم و خود را از افکار و دغدغه‌های دنیوی آزاد کنیم. حالتی که به سادگی و با سهولت به دست می‌آید، حالتی پایدار و ارزشمند نیست و تنها مختص حیوانات است. بنابراین، برای به دست آوردن حالتی برتر و انسانی، باید تلاش بیشتری کنیم و از افکار سطحی و بی‌ارزش فاصله بگیریم.