شمارهٔ ۱۶ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب العاشر: البهاریات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
این خوش پسران خوی پلنگ آوردند
روی چو مه و دل چو سنگ آوردند
از بیم پدر باده نمی یارند خورد
ناچار همه روی به بنگ آوردند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات اشاره به جوانانی دارند که با زیبایی و دلیرانه به سراغ خوشیها میروند. آنها به خاطر ترس از پدر نمیتوانند شراب بنوشند و به اجبار به سراغ مصرف مشروبات دیگر میروند. در واقع، این شعر به تضاد بین زیبایی و محدودیتهای خانوادگی اشاره دارد.