نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۶ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب العاشر: البهاریات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

این خوش پسران خوی پلنگ آوردند

روی چو مه و دل چو سنگ آوردند

از بیم پدر باده نمی یارند خورد

ناچار همه روی به بنگ آوردند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات اشاره به جوانانی دارند که با زیبایی و دلیرانه به سراغ خوشی‌ها می‌روند. آنها به خاطر ترس از پدر نمی‌توانند شراب بنوشند و به اجبار به سراغ مصرف مشروبات دیگر می‌روند. در واقع، این شعر به تضاد بین زیبایی و محدودیت‌های خانوادگی اشاره دارد.