شمارهٔ ۴ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از دل‌شدگان می‌خواهد که به بستان بیایند و آنجا شاداب شوند. او اشاره می‌کند که همانند قطره‌های باران که بر گل‌ها می‌ریزد، دل‌های آنها نیز باید با شوق و شادی سرشار شود. همچنین، به این نکته اشاره می‌کند که دو یا سه گل به عنوان مهمان پیش آنها آمده و باید این مهمانی را گرامی بدارند و از آن به خوبی بهره ببرند.