شمارهٔ ۴۰ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب العاشر: البهاریات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هرگه که مرا سوی تو آهنگ بود
آنجا چه ثبات و عقل و فرهنگ بود
گویی به سماع برنخیزد کامل
کامل نبود چنین کسی سنگ بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به احساسات خود نسبت به محبوب اشاره می‌کند. هر بار که به سوی محبوب می‌رود، می‌بیند که در آنجا چیزی از ثبات و عقل و فرهنگ وجود ندارد. او می‌گوید که نمی‌تواند به حالت شادی و سرور برسد، زیرا کسی که این احساسات را درک کند، کامل نیست و در واقع، او همچون سنگی است که نمی‌تواند به حقیقت زندگی پی ببرد.