شمارهٔ ۴۱ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به بیان ویژگی‌های واقعی درویشی می‌پردازد و تأکید می‌کند که درویشی حقیقی فقط در بی‌طمعی و بی‌نیازی یافت می‌شود. او می‌گوید که تفاوتی میان حضوری واقعی و وجد (احساس شادی و شوق) نمی‌بیند، و معتقد است که سماع (رقص معنوی) باید از روی حقیقت و نه بازی باشد.