نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۳ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب العاشر: البهاریات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

نی بر سر آب و جویها می روید

واندر طلب عشق خدا می پوید

نی زن چو زعشق یک دم او را بدمد

بنگر که چگونه سرّها می گوید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این چهار بیت از شاعر بزرگ مولاناست که به جستجوی عشق خدا اشاره دارد. نی، که نماد جدایی و غم است، با سرودن و نغمه‌سرایی خود به دنبال عشق الهی می‌گردد. او تأکید می‌کند که هر وقت عشق واقعی به دل کسی بدمد، آن فرد چگونه تحت تأثیر قرار می‌گیرد و سرهای خود را به نیایش و پرستش می‌سازد. مفهوم کلی این اشعار، جستجوی عشق و حقیقت الهی و تأثیر عمیق آن بر انسان‌هاست.