شمارهٔ ۶۰ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب العاشر: البهاریات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای شمع هوای دلفروزی داری
شب زنده هم از برای روزی داری
تا صبح از آرزوی شیرین لب او
از گریه میاسای که سوزی داری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و دل‌انگیزی یک شمع اشاره می‌کند که به فکر و هوای دل‌فریبش است. او شب را برای رسیدن به روزی شیرین و خوشایند سپری می‌کند و از درد و اندوهی که بر اثر آرزو و عشقش به وجود آمده، غمگین نیست. شاعر اشاره دارد که آرزوی وصال محبوبش، حتی در شب‌های تاریک، او را آزار می‌دهد اما از آن گریه نمی‌کند.