نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الفصل الاول - فی الطامات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

آباد خرابات ز می خوردن ماست

خون دوهزار توبه در گردن ماست

زان می‌کنم این توبه و زان می‌شکنم

کآرایش توبه از گنه کردن ماست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به ارتباط بین می‌نوشی و توبه اشاره می‌کند. او می‌گوید که خانه‌ی خرابات (محل می‌نوشی) از خوردن شراب آباد است و ما در دل خود بار دو هزار توبه را داریم. هر بار که توبه می‌کند، دوباره آن را می‌شکند، زیرا اساساً توبه‌اش از گناهان و خطاهایش نشأت می‌گیرد. در واقع، شاعر به تناقض میان توبه و گناه اشاره کرده و نشان می‌دهد که این دو در زندگی‌اش intertwined هستند.