شمارهٔ ۳۲ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به اراده و قدرت خود اشاره دارد و بیان می‌کند که نفس او نمی‌تواند بر او غالب شود. او همچنین به فریدون، که نماد قدرت و پایداری است، اشاره می‌کند و می‌گوید که تنها او می‌تواند رگ از تن او بگشاید. در پایان، شاعر به صورت کنایه‌آمیز می‌گوید که اگر بخواهد به دورویی روی آورد، تنها به این دلیل است که نمی‌خواهد تحت فشار یا کنترل دیگران قرار گیرد.