شمارهٔ ۳۶ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به زیبایی و جذابیت زلف معشوق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که اگر راهی به سوی زلف او باشد، هر رشته از آن باید به دست کسی که خواهان اوست سپرده شود. او همچنین می‌گوید که جز زیبایی و چهره معشوق، هیچ چیز دیگری در زندگی ارزش ندارد و حتی یک شب درازتر از یک ماه نیز برای او ارزشمندتر است.