شمارهٔ ۳۷ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، قصاب در حالی که گوشت را به مشتری می‌دهد، به دل خود می‌گوید که خریدار آمده است. او به مدت یک سال منتظر خرید گردن ران بوده اما در نهایت تنها جگر خورده و عاقبت خود را در وضعیت ناامیدکننده‌ای می‌بیند. شعر به نوعی به انتظار و ناامیدی اشاره دارد.