شمارهٔ ۳۳ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، گل به کوزه‌نشینی می‌نگرد و زیبایی چهره‌اش را می‌بیند. خون دل او به خاطر عشق و احساساتش، در دل کوزه چکیده می‌شود. گل با طنز و شادی، خون دلش را بر چهره‌اش می‌مالد، تا زیبایی و عشقش را نشان دهد.