شمارهٔ ۷۰ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دل را چه محل کاو بپذیرد غم او
جان را چه خطر بود که گیرد کم او
حاصل زجهان دمی است یا دم زدنی
باری چو زدم نمی گریزد دم او
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره‌ی دل و جان انسان صحبت می‌کند. شاعر می‌پرسد دل چرا باید غم را بپذیرد و جان چه خطری دارد که کمبود آن را تحمل کند. او به این نکته اشاره می‌کند که زندگی فقط در یک لحظه است و باید از آن بهره‌برداری کرد، زیرا وقتی لحظه‌ای سپری می‌شود، دیگر نمی‌توان آن را بازگرداند. در نهایت، شاعر می‌گوید که حتی اگر لحظه‌ای را تجربه کنیم، نمی‌توانیم از دست دادن آن فرار کنیم.