شمارهٔ ۷۳ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به عشق و جذبه اشاره دارد. شاعر از معشوق می‌خواهد که با ناز و کرشمه‌اش، عشق تازه‌ای ایجاد کند. او می‌گوید که حاضر است جانش را به پای معشوق بگذارد، اما معشوق با ناز و غمزۀ خود او را به دوری دعوت می‌کند و به او می‌گوید که اگر مست نیستی، بهتر است از سخنان عاشقانۀ مستانه دوری کنی.