شمارهٔ ۷۷ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از معشوق می‌خواهد که او را مسحور کند و هر چیزی که دارد را بگیرد و برود. او به معشوق می‌گوید که اگر قرار است در چنگال سختی و مشکلات باشد، بهتر است به خواب برود و برود. همچنین اگر معشوق خواستار نشستن و همراهی با شاعر است، باید به وصال خود ننشیند و برود. شاعر بر این نکته تأکید دارد که نماندن و رفتن بهترین انتخاب است.