نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۵ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

عمری که به یاد این و آن می‌گذرد

گویی باد است در خزان می‌گذرد

برمی‌گذری تو از جهان چون شب و روز

می‌پنداری که این جهان می‌گذرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تجلی گذر زمان و زندگی اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که عمر انسان مانند بادی در فصل خزان به سرعت می‌گذرد و ما در این دنیا همچون روز و شب از کنار هم عبور می‌کنیم. این حس گذرا بودن زندگی، ما را به این فکر می‌اندازد که شاید این جهان نیز به همین شکل در حال گذر است.