شمارهٔ ۱۶ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ما می‌گوید که اگر ارزش خود را ندانیم و به دنبال حرص و آرزوهای بی‌پایه برویم، همچون خاک بی‌ارزش خواهیم شد. اگر تمام عمر خود را بیهوده سپری کنیم، در نهایت در جایگاه بالاتری نخواهیم بود و از خود آبرو و حیثیتی نخواهیم داشت.