شمارهٔ ۳۵ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا از دم خواجگی و میری نرهی
گر میر سپاهی ز اسیری نرهی
چون طوطی آن خواجه که آن رمز شنید
زاین بند قفص تا بنمیری نرهی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار به این معناست که تا زمانی که از بند خواجگی و نوکری رهایی نیابی، نمیتوانی به آزادی و سربلندی واقعی دست یابی. همچنین، اگر فرماندهی از اسیری رها شود، تا زمانی که از قید و بندها نرهی، مانند طوطی در قفس باقی خواهی ماند و فرصت زندگی آزاد را نخواهی داشت. در واقع، این نکته را بیان میکند که برای کسب آزادی واقعی، باید از محدودیت ها رها شد.