شمارهٔ ۳۶ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که نباید خود را بیش از حد توانا و کاردان تصور کنی، زیرا در نهایت، همه ما مثل دیگران به سرنوشت یکسانی دچار خواهیم شد. روزی می‌رسد که مرگ دامن‌گیر ما خواهد شد و در آن صورت، مانند سایر انسان‌ها مجبور به رفتن به دل خاک خواهیم بود. این عبارات به نوعی بیان‌کننده ناپایداری زندگی و نیاز به humildity است.