نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۳ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

انعام تو عام است و دلم بی بهر است

تریاک کزو هلاک خیزد زهر است

تو لقمهٔ باز در دم صعوه نهی

وآنگه گویی فرو بر آخر قهر است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به بیان احساس نارضایتی و درد درونی شاعر اشاره دارد. شاعر از اینکه نعمت‌ها و انعامات به همه دیگران می‌رسد اما خود او بی‌بهره است، ابراز تاسف می‌کند. او به تأثیرات منفی برخی چیزها (مثل تریاک) اشاره می‌کند و از برخورد دوسویه‌ای که با دیگران دارد، صحبت می‌کند؛ درواقع در یک سو نیکوکار و در سوی دیگر قهرآمیز و دلسرد است.