شمارهٔ ۳۷ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
مهمان جهان یکشبه بنمای که بود
کش روز سیه نکرد این چرخ کبود
آبیش که خورد تا هم از دیده نریخت
نانی به که داد کاخرش جان نربود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بررسی ماهیت جهان و زندگی انسان‌ها می‌پردازد. شاعر به توصیف زودگذر بودن زندگی و اهمیت استفاده از زمان می‌پردازد. او به این نکته اشاره می‌کند که زندگی کوتاه و ناپایدار است، بنابراین بهتر است انسان‌ها از فرصت‌ها بهره‌برداری کنند و به جای نگرانی درباره دنیای مادی، بر روی ارزش‌های واقعی تمرکز کنند. در واقع، زندگی باید با آگاهی و قدردانی از لحظات گرانبها سپری شود.