شمارهٔ ۴۱ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از دلتنگی و longing برای معشوق صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که چون به دنبال دلبرش رفته، دلش آشفته و سرشار از آرزو شده است. او متوجه می‌شود که وقتی دور از دوستش است، همچون قطره‌ای خون از چشمانش جان می‌دهد و به نوعی غم و اندوهش را به تصویر می‌کشد.