شمارهٔ ۴۴ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به اعتراف می‌پردازد که در حالتی از سرمستی و شادی به سر می‌برد، اما در عین حال به فقر و تهیدستی خود در برابر وجود معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که معشوق برای او همه چیز است و خود را در مقابل او کامل و مهم نمی‌بیند. در حقیقت، وجود معشوق برای او معنا و ارزش زندگی‌اش را تشکیل می‌دهد.