شمارهٔ ۴۷ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از باد صبا دلم چو بوی تو گرفت
بگذاشت مرا و جست و جوی تو گرفت
زین پس به من خسته نگه می نکند
بوی تو گرفته بود و خوی تو گرفت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر با استفاده از تشبیه باد صبا به یاد معشوق خود می‌افتد. او احساس می‌کند که این باد بوی معشوق را به او منتقل کرده و او را ترک کرده است. اکنون، شاعر به خاطر این یادآوری از معشوق، غمگین و خسته شده و احساس می‌کند که دیگر نمی‌تواند به روال قبل ادامه دهد. بوی معشوق و ویژگی‌های او در روح و دل شاعر جاری شده و او را تحت تاثیر قرار داده است.