شمارهٔ ۶ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هر لحظه دلم در طلب دلداری
هر دم بودم با دگری بازاری
شد عمر زدست و برنیامد کاری
آری چه کنم چنین نهادند کاری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر، احساس نیاز به دلداری و محبت را بیان می‌کند. او مدام در جست‌وجوی آرامش است و هر لحظه در حال معاشرت با دیگران است، ولی با این حال هیچ کار جدی از او برنمی‌آید و عمرش هدر می‌رود. او در نهایت از اینکه چنین وضعیتی برایش پیش آمده، ابراز نارضایتی می‌کند.