شمارهٔ ۴ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گیرم که دل از بدی نمی پالایی
باری دل را به بد چه می آلایی
عمر تو نفس نفس همی کاهد و تو
در هر چه زیان تست می افزایی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت در مورد بیهوده‌گی تلاش‌های انسان برای دل خوش کردن خود با بدی‌هاست. شاعر می‌گوید که اگر دل را از بدی‌ها پاک نسازی، چرا به بدی‌ها دل می‌بندی؟ او همچنین به گذر عمر اشاره می‌کند و اینکه با وجود اینکه عمر در حال سپری شدن است، انسان همچنان به کارهای زیان‌آور ادامه می‌دهد. این نشان‌دهنده‌ی ناپایداری و بی‌فایده بودن این رفتارهاست.