نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۱ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

خیزیم و ره قافلهٔ غم بزنیم

پا بر سر ملک هر دو عالم بزنیم

خار منی و تویی زره برگیریم

تا بی من و تو من و تو یک دم بزنیم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دعوت به حرکت و اقدام دارد، به‌گونه‌ای که شاعر از دو نفر می‌خواهد که با هم بر غم‌ها غلبه کنند و از محدوده‌های عادی فراتر روند. آنها باید با هم عمل کنند و بر موانع غلبه کنند تا بتوانند لحظاتی بدون دغدغه و جدایی را تجربه کنند. در واقع، این دعا برای کنار گذاشتن تنش‌ها و پیوند نزدیک‌تر است.