شمارهٔ ۶۴ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به ما می‌گوید که اگر به حدی از خواسته‌ها و طلب‌ها برسیم، هرگز به وصل بی‌نهایت و توحید حقیقی نخواهیم رسید. حتی اگر آرزوی رسیدن به حقیقت یا کمال را داشته باشیم، تنها به تِمنای ناقص و مجرّد نخواهیم رسید. به عبارت دیگر، برای دستیابی به بالاترین درجات وجودی و معنوی، باید از خواسته‌های محدود و دنیوی فراتر برویم.