شمارهٔ ۶۰ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی نقش و تأثیر معشوق بر دل و چشم عاشق است. چشم‌های عاشق به دیدار معشوق گشوده شده و اگر هم که معشوق را در خیال نبیند، هم به شکلی دیگر از وجود او سرشاری و وفور احساس زیبا در دلش احساس می‌کند. در این ابیات، جلوه‌ی معشوق به چشمان عاشق جان می‌بخشد و این احساس فراتر از مجرد دیدن اوست.