شمارهٔ ۶۵ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
«اوحد» تو به جای غصّه ای صد می کش
چون نیک نمی شود تو هر بد می کش
بر خاک درش چو سر بدادی بر باد
بر گردن خود بار سر خود می کش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر احساسات عمیق و تلخی است. شاعر از غم و اندوه صحبت می‌کند که به جای غصه، او صدای ناله و فریاد می‌کشد. او به این نکته اشاره دارد که وقتی اوضاع خوب نمی‌شود، انسان بدبختی و مشکلات بیشتری را تحمل می‌کند. همچنین، وقتی که سرش به خاک می‌افتد، بار سنگین ناامیدی و درد را بر دوش خود حس می‌کند. به طور کلی، شعر به احساس رنج و فشارهای زندگی اشاره دارد.