شمارهٔ ۷۰ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
«اوحد» تو به هر حادثه از جای مرو
وندر پی طبع بد خود رای مرو
تو از سر عُجب خویش معشوق خودی
درد سر خویشتن میفزای مرو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از اوحد می‌خواهد که در پی حوادث و اتفاقات بیهوده نرود و تحت تأثیر غرور شخصی‌اش قرار نگیرد. او به او یادآوری می‌کند که اگر بخواهد خود را مهم‌تر از آنچه هست تصور کند، تنها خود را در مشکلات بیشتری فرو خواهد برد. بنابراین، نصیحت می‌کند که از خودخواهی و عجب دوری کند.