شمارهٔ ۱۰۳ - الحقیقة اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به اهمیت یگانگی و ارتباط عمیق میان ذات انسان و حقیقت الهی اشاره دارند. شاعر به این نکته تأکید می‌کند که نباید گمان کرد که رابطه‌ی انسان با خداوند دوگانه است. او می‌گوید که خود را باید درک کرد و شناخت، زیرا در واقع، هرچه که هست، در اصل به او مربوط می‌شود. در نتیجه، این ارتباط نمی‌تواند نیک یا بد باشد، بلکه آنچه هست، تنها یک حقیقت واحد است.