شمارهٔ ۱۱۱ - التوبه اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به تناقض میان توبه و گناه اشاره می‌کند. او می‌گوید که نوشیدن شراب و لذت بردن از زندگی، به نوعی در ذات او وجود دارد و نمی‌تواند از آن دست بکشد. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که توبه‌اش بی‌فایده است و در نهایت، رحمت خداوند بر گناهان او صدق می‌کند. به عبارت دیگر، شاعر با طرح این موضوعات به دوگانگی میان دین و زندگی اشاره دارد.