نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱۰ - التوبه اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

در بندگیش ناخلفی می کردی

زان بر در دشمنان او می گردی

با این همه اینک دَرِ صلحش باز است

گر توبه کنی بندهٔ خاصش گردی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، سخن از نافرمانی و بدی‌هایی است که فرد نسبت به خداوند کرده و در عین حال به دشمنی با او پرداخته است. اما در نهایت، شاعر به شخص یادآوری می‌کند که اگر توبه کند و از اشتباهاتش بازگردد، می‌تواند به بندگان خاص خداوند تبدیل شود و در صلح و آرامش قرار گیرد.