نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۲ - طلب الآخرة اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چون از شدگان یکی نمی آید باز

خیز ای شدنی تو نیز رفتن را ساز

چیزی که حقیقت است مشناس مجاز

بی توشه مرو دلا که راهی است دراز

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که از کسانی که به دنیای دیگر رفته‌اند، هیچ‌کس بازنمی‌گردد. بنابراین، ای انسان، خود را آماده کن و برای رفتن آماده باش. همچنین، او به این موضوع تأکید می‌کند که حقیقت را بشناس و فریب مجاز را نخور. در نهایت، به او یادآوری می‌کند که بدون توشه و آمادگی، به سفر نروید چون راه دراز و سختی در پیش دارید.