شمارهٔ ۶۶ - الطریقة اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از فردی که به بیابان آمده خواسته است که از خود غافل نباشد و در مسیر زندگی قدمی به اندازه طاعت و بندگی بردارد. او به این نکته اشاره می‌کند که اگر فرد خواب‌آلود و بی‌توجه باشد، جایی به منزل نخواهد رسید. به طور کلی، شعر به اهمیت آگاهی و تلاش در مسیر زندگی اشاره دارد.