شمارهٔ ۸۱ - الحقیقة اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این موضوع اشاره دارد که حتی اگر فردی در انجام کارها نقشی نداشته باشد، اما وجود او در آن فرآیند ضروری است. فاعل اصلی زندگی انسان، جان اوست و اعمال و رفتارها بدون وجود جسم او نمی‌توانند به انجام برسند. در دنیای مادی، جان به عنوان چراغی در تاریکی تن عمل می‌کند و هرچند عقل به عنوان نیروی تفکر و روشنایی شناخته می‌شود، اما در حقیقت، خود به تنهایی نمی‌تواند به وضوح روشن شود.