شمارهٔ ۸۸ - الحقیقة اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثانی: فی الشرعیّات و ما یتعلق بها / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای مؤمن محض بودنت مطلق گبر
گاهی به قَدَر دست بزن گاه به جبر
بر کثرت حرص تست و بر قلّت صبر
گر خندهٔ برق است و گر گریهٔ ابر
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به تجلیات روحانی و نوسانات انسانی اشاره دارد. مؤمن در مقام خویش گاه به شدت متعهد و گاه با جبر و فشارها دست و پنجه نرم می‌کند. حرص و صبر او را در تضاد قرار می‌دهد، و احساساتی چون خنده و گریه را به عنوان نمایانگر حالات مختلف زندگی معرفی می‌کند.