نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۰ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

از دیده چه گویم که ازو دارم غم

وز دل چه خبر دهم که بودش همدم

القصّه دل و دیده فتادند به هم

تا درد مرا هیچ نباشد مرهم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر دردی عمیق و غم‌انگیز است که شاعر از آن رنج می‌برد. او نمی‌داند چگونه از دلش بگوید که درگیر احساسی عمیق است و چشمانش هم حالتی مشابه دارند. در نهایت، دل و دیده‌اش درگیر یکدیگر شده‌اند و هیچ راهی برای درمان این درد نمی‌یابد.