نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱۲ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای دل چو خراب گشتی آباد شوی

چون بندهٔ عشق گشتی آزاد شوی

مادام که شادی طلبی غمگینی

هرگه که به غم شاد شوی شاد شوی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به این معناست که وقتی دل خراب و نگران هستی، می‌توانی دوباره آباد و خوشحال شوی. وقتی در عشق تسلیم می‌شوی، به آزادی واقعی می‌رسید. همچنین، تا زمانی که در جستجوی شادی هستی، غم را تجربه می‌کنی، اما زمانی که با غم کنار می‌آیی و آن را می‌پذیری، واقعاً شاد خواهی شد.