شمارهٔ ۱۰۲ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به درد و رنج دل اشاره می‌کند که در غم و بلا گرفتار شده است. او متوجه می‌شود که دلش را از یار قبلی جدا کرده و به دیگری سپرده است. این احساس جدایی و غم به وضوح در کلامش نمایان است.