نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۶ اوحدالدین کرمانی

اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

با دل گفتم نئی زمردان غمش

بیهوده متاز گردِ میدان غمش

دل گفت به من که رو سر انداز و مپرس

مانندهٔ گوی پیش چوگان غمش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر با دل خود صحبت می‌کند و از غم و اندوهی که او را احاطه کرده، می‌گوید. دل او به او توصیه می‌کند که از غم دوری کند و بیهوده درگیر آن نشود. دل اشاره می‌کند که باید بی‌پرسش و بی‌خود به سمت غم پرتاب شود، مانند توپ‌هایی که در هنگام بازی چوگان به اطراف پرتاب می‌شوند. به نوعی، او در تلاش است تا از مشکلات و دردهای احساسی فاصله بگیرد.