شمارهٔ ۱۱۶ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان احساسات عاطفی و درد دل عاشقانه می‌پردازد. شاعر از دل خود درخواست می‌کند که چرا این قدر صبور است و به دنبال غرور رفته است. او به غفلت از نزدیک شدن به جدایی اشاره می‌کند و از دل خود می‌خواهد که درباره کارهای دوری انصاف دهد. این ابیات نشان‌دهنده درگیری درونی و حس ناامیدی از عشق است.