شمارهٔ ۱۱۷ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
رازت چو به پیش خلق شد فاش ای دل
آگاه شد از حال تو اوباش ای دل
اومید خوشیت ناخوشی بار آرد
می ساز به ناخوشی و خوش باش ای دل
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان افشا شدن رازهای دل می‌پردازد. شاعر به دل می‌گوید که وقتی رازها به دیگران آشکار می‌شود، اوباش و افراد ناباب از حال او باخبر می‌شوند. امید به خوشبختی ممکن است به ناخوشی منجر شود، پس بهتر است با پذیرش ناخوشی، دل را شاد نگه‌داری.