شمارهٔ ۱۱۹ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
عشق است که کیمیای فقر است دَروُ
ابری است که صد هزار برق است درو
بنگر تو که دلها چه عجایب بحری است
کاین عالم کاینات غرق است درو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
عشق همواره مانند کیمیای فقر عمل می‌کند و در دل خود نیرویی دارد که هم‌چون ابر، هزاران برق را در خود جای داده است. دلها دریایی از عجایب هستند و این جهان، غرق در این عشق و احساسات عمیق است.