شمارهٔ ۱۲۰ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در درد دل خویش زبی درمانی
هر لحظه به دردی دگر اندرمانی
چون سینهٔ بوالفضول را دل خوانی
زان می نرهد دلت زسرگردانی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر دردی است که هر لحظه تغییر می‌کند و بی‌پاسخ می‌ماند. گوینده از بی‌درمانی این درد سخن می‌گوید و می‌گوید که دلش از نامشخص بودن و بی‌ثباتی به تنگ آمده است. در واقع، احساس سردرگمی و ناآرامی در این ابیات حس می‌شود.