شمارهٔ ۱۲ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از پستی اگر طالب بالا گردی
شک نیست که همچو عقل والا گردی
تو از سر ابر در بُن دریا اُفت
چون قطره مگر لؤلؤ لالا گردی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به موضوع تلاش و کوشش برای رسیدن به مقام و ارزشهای عالی اشاره میکند. او میگوید که اگر کسی بخواهد از پایینترین مقامها به بالاترین سطح برسد، باید تلاش کند و با عقل و خرد خود به دنبال هدفهای بزرگ باشد. در نهایت، او به تشبیه قطرهای از دریا میپردازد که میتواند تبدیل به لؤلؤ (مروارید) ارزشمندی شود، که نشان دهنده این است که با تلاش و نیت نیک، میتوان به چیزی بزرگ و با ارزش دست یافت.