شمارهٔ ۱۷ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر به فردی با حالتی بیگانه و دل‌مشغولی اشاره می‌کند که در موقعیت‌های مختلف به زبان آشنا استفاده می‌کند و از وفاداری به دوستی یا رابطه‌اش می‌گوید. او به طور هشداردهنده یادآور می‌شود که پیش از آنکه مرگ به سراغش بیاید، باید تلاش کند و در جستجوی آزادی و رهایی، اقدام کند.