شمارهٔ ۱۲۱ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به دلتنگی و اشتیاق خود برای رسیدن به معشوق اشاره می‌کند. او خود را در میان مردم مورد تمسخر و رسوایی می‌بیند، در حالی که از زیبایی‌های معشوق خبری ندارد. این اشتیاق باعث شده تا حرف‌ها و گفت‌وگوها درباره‌ی او در هر جا باشد.