شمارهٔ ۱۲۸ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای تن خواهی که احتشامت باشد
حکمی و تصرّفی تمامت باشد
زنبیل طلب بر سر جان و دل نه
دریوزه کن از درش که گامت باشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به نوعی از فقر و نیازمندی اشاره می‌کند. او می‌گوید که جسم و وجود انسان باید بر پایه افتخار و شان باشد، اما در عین حال خواسته‌های دل را فراموش نکند. شاعر به کسانی که در جستجوی رزق و روزی‌اند توصیه می‌کند که با صداقت و تلاش، از درگاه خداوند طلب کنند و به امید به دست آوردن نیازهایشان قدم بردارند.